İnsan doğasının en acımasız yanıdır bencillik.Her seferinde ” ben ” diye haykıran iç dünyanızın en tenha köşesinde sinsi bakışlara bürünmüş bir ” ben ” saklıdır.Özünde cümlelerin duygu ve düşünceleri ifade ettiği tanımını görmezden gelirsek, aslında insan sadece düşündüklerini ifade eder cümleleriyle.Aslında gerçek cümle sonunda ünlem işareti (!) taşıdığı sürece tamamen doğrudur diyebiliriz.Çünkü hiç kimse sobaya dokunduğu anda yalan söyleme gereksinimi duyarak ” Yanmadım! ” diyemez.İstesede istemesede insan ağzından bir anda çıkıp gidenler gerçeklik taşıyan cümlelerdir.Hangi cümle ki 1-2 saniye aralığında düşündükten sonra söyleniyorsa ya bilimse ya deneysel yada kurmaca bir cümledir.Gerçeklik payı daimi olarak tartışmaya açıktır.
Ben ki cümlenin gerçekliği, sahteliği, yapaylığı hakkında bir analiz yaptım…Hissediyorum bu yazı doğruların yazısı olacak ve her cümle sonunda ünlem işareti (!) taşıyacak.
Herşeyden bi tane olsun istedim bu gün.Tıpkı anne ve baba gibi…Düşün ki ikisininde sevgisini birbirinden ayırt edemezsinya…İşte öyle olsun herşey ” hangisini çok seviyorsun ” dediklerinde cevabın hep ” hmm ” diye bitsin.Keşke diyorum şimdi ilk olanım ilk kalsa olmazmı.Olduğu gibi kalsa bir yere gitmese olmazmı?Ne karar verecez ki?Yok, tek olacak eğilmi? Hadi tek ve sonsuz olacağını söyle?İsimsiz kalmayacak öyle değilmi? (!)
Taşkın Küçük – Diz Dize
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ip-HilmwQoc[/youtube]
